We vervingen alles in onze keuken, op één ding na.
PuuraSteel begon met twee beste vrienden, een gedeelde voorkeur voor gezond leven, en één dagelijkse frustratie die we maar niet konden oplossen.
één gewoonte
Het ging eigenlijk nooit alleen om de gym.
Wij zijn Michiel en Chiel, eerst beste vrienden, dan pas trainingsmaatjes. De krachttrainingen, de lange ritten op de fiets, de hardlooprondjes die uitliepen op wedstrijden: dat was nog maar het begin. Ergens onderweg werden de sauna's, de ijsbaden en de vroege ochtenden minder een routine en meer een manier van hoe wij naar alles keken.
En zodra je begint te letten op hoe je je voelt, kun je het niet meer uitzetten. Het sluipt in de kleine keuzes. Wat er in de pan gaat. Waar de ingrediënten vandaan komen. De cookouts met vrienden waar we met liefde een uur extra besteedden aan iets goeds in plaats van iets snels.
Gezondheid werd geen ding dat we deden, maar de bril waardoor we alles zagen.Dus veranderden we de keuken, stuk voor stuk.
Plastic heeft een stille manier om overal terecht te komen, vooral daar waar hitte en eten elkaar raken. Hoe meer we lazen, hoe meer we het weg wilden hebben uit de plekken die er het meest toe doen. Dus begonnen we te wisselen, niet alles tegelijk, eerst gewoon de voor de hand liggende dingen.
Plank na plank, spatel na spatel werd de keuken schoner. Maar er was één wissel die we niet konden maken en laat dat nou net degene zijn waar we het meest op leunden.
Het eten waar we het meest om gaven,
reisde in plastic.
Hier zat de ironie. We waren obsessief met de ingrediënten, kookten alles vers en stopten het vervolgens in een plastic bakje, of een glazen met een plastic deksel dat recht op het eten drukte, om het op kantoor op te warmen.
Glas was het voor de hand liggende antwoord, en we probeerden het. Maar glas is zwaar, het is breekbaar, en één gevallen lunch later sta je weer bij af. Daarnaast konden wij door de plastic deksel, het plasticvrije eten niet realiseren. Het ding dat de gezonde keuze hoorde te zijn, was juist het ding dat ons afremde.
We hadden de snijplank opgelost. De lunch niet.Dat gat is precies de reden dat PuuraSteel bestaat.
Het bakje waarvan we wilden
dat het al bestond.
Premium roestvrij staal was het antwoord dat al die tijd voor onze neus lag. Geen plastic dat je eten raakt. Geen microplastics die in een warme maaltijd lekken. Lichter dan glas, en praktisch onbreekbaar. De lunch container dat je in een tas gooit, op een bureau laat vallen, en jaren later nog steeds doorgeeft.
We bouwden het design dat wij gaaf vonden en het formaat dat het best bij ons paste. The Standard. Ook hebben we een drinkbeker erbij bedacht, want als we dan toch plasticvrij gaan, dan wel met alles!
Geen compromis tussen goed eten en makkelijk leven. Dat is het hele idee, en eerlijk gezegd is het het product waarvan we wilden dat iemand het jaren geleden voor ons had gemaakt.
"Als het goed genoeg is voor het eten dat we koken, dan moet het goed genoeg zijn voor het eten dat we meenemen."